I. WYBÓR MIEJSCA MONTAŻU.
Po dokonaniu selekcji wśród rodzajów klimatyzatorów, przystępujemy do wyboru miejsca montażu. Miejsce to musi być dobrane w ten sposób, aby:
* Nawiew jednostki wewnętrznej obejmował możliwie jak największą część danego pomieszczenia, lecz zarazem nie był skierowany bezpośrednio na ludzi.
Temperatura nawiewu z parownika to około 9 - 12 oC, łatwo więc sobie wyobrazić jak nieprzyjemne i szkodliwe dla zdrowia może okazać sie przebywanie człowieka bezpośrednio w zasięgu tak zimnego strumienia powietrza.
* Drugim kryterium wyboru miejsca montażu jest odległość pomiędzy jednostkami zewnętrznymi. Ze względu na koszty montażu wybiera sie rozwiązania najprostsze i najkrótsze - tak więc musimy maksymalnie zrównoważyć optymalne rozprowadzenie powietrza w pomieszczeniu, z możliwie najkrótsza drogą instalacji chłodniczej na zewnątrz budynku, gdzie zamontowana będzie jednostka zewnętrzna czyli skraplacz.
II. OPIS MONTAŻU.
Instalacja klimatyzatora opiera się na zamontowaniu parownika wewnątrz danego pomieszczenia, skraplacza na zewnątrz budynku oraz połączeniu tych jednostek instalacją chłodniczą.
W skład instalacji chłodniczej wchodzą: rurki miedziane w izolacji termicznej - zapobiegającej skraplaniu się wody na ściankach tych rur - wypełnione czynnikiem chłodniczym - freonem (R407C lub R410A), przewody elektryczne - zasilające dane jednostki oraz sterujące, dzięki którym praca urządzeń jest optymalna. Dodatkowo instalowany jest system odprowadzający skropliny (wodę) z jednostki wewnętrznej (parownika). System ten składa się z rury plastikowej 1/2". Najczęściej skropliny odprowadza się przy wykorzystaniu fizycznych praw grawitacji, jeśli jednak jest to niemożliwe, wtedy stosuje się pompkę skroplin, która dodatkowo wspomaga odprowadzenie wody.